پوسیدگی دندان (Dental Caries) زمانی که به عمیق ترین لایه های دندان، یعنی عاج و پالپ (مغز دندان) نفوذ می کند، می تواند منجر به درد شدید و عفونت شود

تخریب ساختاری:اگر پوسیدگی به حدی گسترده باشد که با پرکردگی ساده قابل ترمیم نباشد و ساختار باقیمانده دندان برای حمایت از روکش (Crown) کافی نباشد، استخراج تنها گزینه است

عفونت ریشه:هنگامی که باکتریها به پالپ رسیده و باعث نکروز (مرگ بافت) و آبسه در انتهای ریشه می شوند و درمان ریشه (عصب کشی) نیز به دلایلی مانند شکستگی عمودی ریشه یا ساختار نامناسب کانال ها ناموفق باشد، کشیدن برای جلوگیری از گسترش عفونت به استخوان فک ضروری است

بیماری پریودنتیت یک عفونت مزمن است که بافت های حمایت کننده دندان (لثه و استخوان آلوئوالر) را درگیر می کند.از دست رفتن استخوان:با پیشرفت بیماری، بافت استخوانی که ریشه دندان را نگه داشته است، تحلیل می رود. سنجش عمق پاکت پریودنتال نشان می دهد که اگر عمق پاکت ها به طور قابل توجهی زیاد شود (مثلاً ۶ میلیمتر یا بیشتر) و تحرک دندان در درجه متوسط تا شدید باشد، شانس موفقیت درمان های نگهدارنده کاهش یافته و دندان لق می شود

تحرک دندان:در مراحل انتهایی، دندانها آنقدر شل می شوند که جویدن غذا را ناممکن ساخته و در نهایت، اغلب خود به خود یا با فشار کم خارج می شوند.

دندانهای نهفته (Impacted Teeth) - به ویژه دندان عقل دندانهای عقل (مولرهای سوم) به دلیل عدم وجود فضای کافی در قوس دندانی پس از رشد، اغلب نهفته باقی می مانند

فشار بر دندانهای مجاور:یک دندان عقل نیمه نهفته می تواند به سطح پشتی دندان دوم مولر فشار وارد کند و باعث پوسیدگی آن دندان و یا ایجاد ناهنجاری در ردیف دندانها شود

ایجاد کیست و عفونت:محیط نیمه نهفته مستعد تجمع باکتری و ایجاد کیست های پریکرونال (Pericoronal Cysts) است که در صورت عدم درمان، می توانند به تومورهای استخوانی تبدیل شوند

آسیبهای ناگهانی مانند تصادفات رانندگی یا افتادن میتوانند منجر به شکستگی های عمده در دندان شوند. شکستگی عمودی ریشه:اگر شکستگی از تاج دندان به سمت ریشه امتداد یابد و از خط وسط ریشه عبور کند، دندان قابل ترمیم نیست و باید خارج شود تا از عفونت جلوگیری شود

خروج کامل: (Avulsion) در موارد نادر، دندان ممکن است کاملاً از حفره خود خارج شود، که در این حالت اگر نتوان آن را پیوند زد، نیاز به استخراج سوکت است

گاهی اوقات، برای دستیابی به هم ترازی ایده آل دندانها، فضای اضافی در قوس دندانی مورد نیاز است. کمبود فضا:در بیمارانی که دارای دندانهای بزرگ و فک های کوچک هستند، برای فراهم آوردن فضای لازم جهت تراز کردن دندانهای جلویی، دندانهای سالم (معمولاً دندانهای اول پرمولر یا همان دندانهای کوچک خلفی) باید کشیده شوند. این یک تصمیم برنامه ریزی شده است که هدف آن بهبود بایت (نحوه قرارگیری دندانها روی هم) و زیبایی لبخند است